De receptie bij de voetbalclub begint traditioneel bij Adrie Biemans om daar na afloop weer terug te komen voor de afterparty.
Ook dit jaar was het niet anders al was prins Ronald wel ergens anders. Hij was namelijk met een delegatie naar het gehandicaptenbal in Erp. 
Maar ook zonder onze prins durfden we wel alvast in gaan te drinken. We hadden tenslotte Erik bij. De jeugdraad was er ook en die konden alvast hun ding doen. Ik moet zeggen: zij draaiden prinses Maartje helemaal dol. Ook de dansmariekes van de jeugdraad deden weer een geweldig mooie dans.  Toen Ronald arriveerde konden we gaan feliciteren. Maar voor we zover waren moesten er eerst nog enkele aanvallen van Erwin worden gepareerd. Erwin was er trots op dat iemand prins was geworden die bij de voetbalclub was opgeleid maar zei hij we accepteren niet dat hij dezelfde naam weer draagt. Noem hem dan maar Ronald den 2e.
Ronald pareerde die aanval samen met John op een zodanig deskundige wijze dat Erwin net zo stil werd als zijn grote broer 2 jaar eerder. Onze dansgarde liet haar proeve van bekwaamheid nog maar weer eens zien waarbij zelfs bij mij de spieren pijn deden alleen al van het kijken. Tismarwadegegewendbent blies zich de lippen stuk.
Na de felicitaties werd er nog geruime tijd gefeest tot het tijd werd voor erwtensoep, eieren en frikandellen bij Adrie.
Adrie had zijn keukenschortje al aan en binnen de kortste keren was het : Aanvalleh…
We lieten het ons goed smaken en natuurlijk werd er flink bij gezongen. Omdat John er ook bij was kozen we deze keer voor het carnavalslied van Veghel. Ooo hoo hoo hooow, ooo hoo hoo hoow. John zong natuurlijk het hardst maar ja hij is dan ook in vriendschap verbonden met de Kuussegatters. We deden er zelfs het dansje bij om het geheel compleet te maken. U begrijpt het al. Het werd een zeer amusante boel waarbij we zelfs deftig gingen praten. ( het dansje is overigens niets meer of minder dan een rollende beweging met de arm maken tijdens het hoo hoo zingen. Voor de Kuussen overigens al heel wat ( met uitzondering van die ene adjudant die wel wat meer beweegt en niet alleen tijdens het hoo hoo)).
Moe maar voldaan gingen we laat in de avond weer huiswaarts. En prins Ronald? Die was niet te stoppen. Die ging met adjudant Henry weer verder. Op naar de skif Juinen. O hoo hoo hoow , zo skon zo skon.