Het waren barre weersomstandigheden. prins Ronald maakte daar echter geen punt van en stond ondanks de kou op de ijsbaan in Boerdonk met een sliert jeugd aan zijn slipjas. Dit was zijn manier om zich op te warmen voor een avond pronkzitten in Erp bij onze vrienden de Uilen.
Gelukkig had Tjerk ons al bijtijds laten verzamelen in den Hazenpot zodat we mooi op tijd in het Uilencapitool aankwamen. De Lindefluiters waren er al en zij zaten dus 1e rang. Wij 2e rang en de Oivers, die het kanaal maar niet over konden vanwege de hevige sneeuw, zeiden ze, maar volgens mij waren ze gewoon te laat kregen derde rang.
Toen we onze munten hadden ingekocht en ons het derde pilsje goed lieten smaken mocht Tjerk het sein geven aan Antoon Kerkhof dat we er klaar voor waren en dat ze wat ons betrof konden beginnen. Antoon knikte dat hij het had begrepen en hij seinde op zijn beurt Vincent Leesberg in en zo ging dat verder zodat in een mum van tijd de hele zaal wist dat wij, de Zandhazen, er klaar voor waren en dat er begonnen kon worden.
En ze begonnen en gingen door tot het eind met het ene spectaculaire optreden nog spectaculairder dan het andere.
Gelukkig maar want als ze allemaal even spectaculair zouden zijn wanneer zou je dan toch naar de WC kunnen gaan.
Rond half 12, ik zeg maar wat want ik weet het echt niet, werden alle artiesten nog een keer op het podium verzocht, ( voor die avond bedoel ik, nee ik bedoel niet dat ze de dag erop niet meer terug mochten komen, nee , ze mochten allemaal terugkomen. Ja , echt. Allemaal. Ik het het Antoon Kerkhof zelf horen zeggen. " En merge bender ok wer bij". )
Wij niet overigens. maar dat terzijde.
Toen kon dus de after party beginnen. Nou, die kwam maar langzaam op gang. John Kanters kwam wel meteen naar ons om te kijken of ons tafeltje wel sterk genoeg zou zijn en Hugo had gewoon een tafelverbod gekregen, dat kon je goed zien. Hij mijdde alle tafels.
De Brabantse van Velsen , ik kan even niet op zijn naam komen, ( alcohol maakt meer kapot dan je lief is) , zorgde voor de juiste stemming en toen ging es loss.
Op het podium werd flink gepolonaised en in de zaal werd er een beetje naar gekeken. Alleen bij het clublied van de Lindefluiters en dat van de Zandhazen ging het dak even een beetje omhoog maar net niet eraf.
Aangezien onze John en Angela ons uitgenodigd hadden voor een eitje verlieten we bijtijds ( rond half 2 ) de poel van jolijt om bij John en Angela nog eens even ouwerwets bij te eten en te praten. En een herrie dat we maakten tijdens het evalueren van de pronkzitting. Hullie Nick werd er wakker van. Was Marco van Leuken nou wel of niet de schoonste tonproater van den avond. We kwamen er niet uit dus hebben we het er maar op gehouden dat ze zich allebei heel goed hadden gewassen. Maar aan alle goede dingen komt een eind zo ook aan deze avond en rond half 4 was ik al weer druk bezig om ons Annemarie een beetje op temperatuur te krijgen want ze had toch zo'n kou gekregen in den auto. Ook dat was een mooie afsluiting van een gezellige avond. En Ronald en Sandra? Die zaten bij hullie vader Gerard in den auto en ook Gerard moest zeggen : och , wat vind ik het tch skon. Zo skon.
Oja, die zanger , die heette Olav en dat zal hij nu nog wel heten, denk ik.