Zoals al vermeld in het verslag over het prinsenfeest hadden de mannen dus grote praat tijdens het verse kopje koffie dat we weer liefdevol van Ida kregen. Ook vandaag zouden ze er weer eens flink tegen aan gaan.
Vandaag stonden de Oivers op het programma en John wist niets van prins Robbert  den 1e. Van zijn prinses Wendy wisten we dat ze blijkbaar niet graag een jurk aan want zij had thuis de boks aan, aldus insiders.
Maar eerst gingen we onze Boerdonkse trots : De Klumpkes, met een bezoek vereren. Gewapend met chips en fris ( ha ha ) gingen we de loods binnen om de wagen te bekijken. En dat bleek de moeite waard te zijn. Vol trots vertelden de Klumpkes wat het was, hoe het werkte en hoe ze het gedaan hadden. Prins Ronald deed ook nog een duit in de zak door de Klumpkes een pallet papieren zakken van Agrifirm toe te zeggen voor volgend jaar. Dit werd uiteraard meteen vastgelegd en er werd er ene op gevat. Koffie  en fris wel te verstaan.
We hadden wel langer willen blijven maar Deerd wachtte. Dus vlug op weg en zo  waren we mooi op tijd in Eerde. Zo gauw toen de omroeper een Zandhazensteek zag werden we aangekondigd en konden we naar boven. Kei nuchter dus. Dat was een rare ervaring voor ons maar je moet alles een keer meegemaakt hebben in je leven dus dit ook.
John wist zoals altijd toch nog enkele leuke anekdotes over de prins en toen was het de beurt aan onze dansmariekes. Nondekei, wat kunnen die meiden toch mooi en goed dansen. heel de zaal stond met open ogen en monden te kijken. De oh's waren niet van de lucht na het optreden en een ovationeel applaus was de beloning. Die meiden van ons , ja daar mogen we wel eens heel trots op zijn.
Hierna was de beurt aan  Ronald voor de zakkenact. De raad van 11 van de Oivers moest uit alle hoeken vandaan getoverd worden maar uiteindelijk hadden ze er toch ongeveer 11 bijeen. Zoals alle vorige keren werd het weer een gezellige boel op het podium.
Hierna konden we eindelijk gaan indrinken. Het was inmiddels 14.03 uur en we stonden nog droog!!! Gelukkig was de ober een goede bekende en weldra was het van dik hout. Dat was ook nodig want we moesten nog naar de Paplippels.
Het is 15.06 uur. De deuren van het Span vliegen open om ons, de Zandhazen, binnen te laten. Binnen de kortste keren stikte het van de Zandhazen want we schoten overal heen. Den ene stond het te weten bij de Reigers, anderen stonden bij de Lindefluiters, we werden gesignaleerd bij de Uilen, de Heikrikkels en zelfs bij de Kuussen stonden Zandhazen. O nee, dat zeg ik verkeerd, de Kuussen kwamen bij ons staan. Begrijpelijk want ze willen er ook graag bijhoren.
Tjerk hield weldra weer zijn wekelijkse collecte en met een zak vol munten kon het feest beginnen. Wij zouden rond 5 uur aan de beurt zijn dus er was voldoende party time.
Klokslag 5 uur 13 mochten we naar boven en weer kregen de aanwezigen tranen van ontroering in hun ogen van onze dansmariekes.  We hadden inmiddels contact gelegd met de ondergrondse en een afgevaardigde van hen was met ons mee gegaan verkleed als de mol die Keldonk vrijdag ook al was gesignaleerd. Prins Paul bleek echter goed bekend met  mollen en wist deze mol snel te ontmaskeren. Toen was er weer de zakkenact voor de Raad van 11 van de Paplippels. Er bleken er echter slechts 3 beschikbaar te zijn, de rest zat of lag onder de tafel.
Na onze act ging de begrenzer van het gas af en toen werd het dus weer ouwerwets carnavallen. Onze Ronald maakte weer zijn tafelronde met zijn trouwe Raad van 11 en het werd steeds gezelliger naarmate de zak met munten leger werd. Zou daar een verband tussen zitten?
Inmiddels gingen we ons bemoeien met de Hap en Trap aanbieding. Dit heeft uiteindelijk geleid tot weer een extra feestdag tesamen met de Paplippels en de Vissers-Ploegmakers combinatie.
Rond 7 uur vertelde Antoon de Mol dat hullie Anita de soep klaar had en dat we dus in Den Herd verwacht werden. Dat paste perfect in ons dagschema en dus met zijn allen de kelder in. Daar was het goed zijn met heerlijke erwtensoep, frikandellen en drank, veel drank.
Op het programma stond nog een kwis maar wie die gewonnen heeft weet niemand meer. Ik las de dag erop op een niet nader te indentificeren facebook pagina: In den Herd zitten een hoop Zandhazen en die zijn allemaal zat. Een reactie op dit bericht kwam van een andere faceboekgebruikster: Ja en mijn papa zit er ook bij.
Prins Ronald was ook van de partij en ook zijn Adjudant Henry. Henry, die altijd zorgt dat onze prins heelhuids en fit  thuis kan komen,  had ook deze keer weer een geweldige ingeving. Hij regelde de fiets van Anita en liet onze Ronald daar zelf op naar huis fietsen.
En onze Ronald? Die vond het allemaal weer zo skon, zo skon dat hij luidkeels de hele Coxsebaan het Zandhazenlied zong. het was weer een geslaagde dag.